Gezondheid

Week van de teek ; hoe ik aan lyme kwam.

Het is week van de teek. Een week waarin extra aandacht wordt gevraagd voor de teek, en dus ook extra aandacht voor de ziekte van lyme.

De ziekte van lyme wordt dus overgebracht door teken, maar er zijn ook bronnen die besmetting via andere insecten (muggen bijvoorbeeld), via de placenta, bloed, speeksel en andere lichaamssappem melden. 

Ik had geen idee van lyme. Ik kende niemand met lyme, en had het eigenlijk ook nooit gehoord. Tot ik bij een bioresonantie therapeut kwam. Ik ben de chronologie een beetje kwijt, damn lyme-brain, en dus ook de klachten die ik destijds precies had, maar ik weet nog dat ik graag zwanger wilde worden maar een hele lange omregelmatige cyclus had. Dat zwanger worden lukte dus niet, en via via had ik gehoord dat bioresonantie daar wel mee zou kunnen helpen.

De therapeut had een hele vragenlijst, en de conclusie was dat ze me verdacht van lyme. Ze liet me een druppel bloed op een glasplaatje druppen, schoof dat plaatje in een microscoop en liet me een beeld zien waaruit zij kon opmaken dat ik lyme had. Ik mocht met lyme niet zwanger werden, en de behandeling zou tot een jaar duren en me een paar ribben uit mijn lijf kosten.

Thuis gekomen las ik eens door wat lyme inhield, en ik schrok me het apelazerus! Het was precies alsof ze over mij schreven, ik had zoveel klachten die genoemd werden. En ja, ik herinnerde me wel een rode kring, 8 jaar geleden, en een volgezogen teek die ik gevonden had (GADVER), maar nooit bedacht dat die teek zich mij vast geklampt had….

Die behandeling die voorgesteld was klonk me wat als Hocus pocus, en ik had geen idee hoe ik het moest betalen. Ik ging eerst eens langs de huisarts om te zien wat hij er van dacht.

De huisarts wilde me wel testen, en de test kwam negatief terug. Ik ging gewapend met de papieren over de ONbetrouebaarheid van de testen weer terug naar de huisarts, en uiteindelijk wilde hij wel een behandeling starten. Ik kreeg een aantal weken antibiotica voorgeschreven, en na een week begon ik me beter te voelen. Ik kon wat beter lopen en was wat minder moe. De huisarts vond het een positieve verandering en stuurde me door naar de plaatselijke internist om de behandeling daar voort te zetten.

5 minuten zat ik in het kamertje van de internist. Ik had geen lyme, want de test (ELISA) was negatief. Mijn argumenten over onbetrouwbaarheid van testen werden meteen met de grond gelijk gemaakt en ik kreeg het advies naar een LOK poli te gaan, lichamelijk onverklaarbare klachten. Daar kijkt een medisch psycholoog of er een andere oorzaak van de klachten is. Of het tussen je oren zit dus…

Ik besloot dat advies niet aan te nemen, ging terug naar de huisarts en met een omweg kwam ik bij een arts van de lymepoli in het radboud te nijmegen terecht. Na uitgebreid bloedonderzoek, lichamelijk onderzoek en fijn gesprek waarin er serieus naar mijn klachten gekeken werd, werd ik behandeld voor lyme en knapte met een flinke dosis antibiotica redelijk op. De klachten die ik overhield waren restklachten, en daar moest ik mee leren leven. Ik kreeg groen licht om zwanger te worden, en pakte de draad weer op. Ik dacht dat lyme een afgesloten hoofdstuk was..

To be continued…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *