Gezondheid

Een dingetje in mijn hoofd..

Ik heb zo’n dingetje. Een dingetje wat altijd in mijn hoofd zit. Wat steeds weer omhoog komt en me bezig houdt. Zo’n dingetje waar van ik eigenlijk niet zo goed weet wat ik er mee moet. Een dingetje wat energie vreet…

Dat dingetje is een gevoel, een gedachte. Het gevoel van eenzaamheid, en de gedachte dat niemand ziet wat ik dragen moet.

Vooral dat laatste stoort me. Wat maakt het uit dat een ander ziet wat ik draag? Iedereen draagt wel iets mee, ieder huisje heeft zijn kruisje. Het is tegenstrijdig, omdat ik liever zo min mogelijk laat zien dat ik ziek ben. Waarom heb ik de behoefte dan dat mijn beperking gezien wordt?

Misschien komt het vanuit een frustratie, omdat ik zo tegen de muren aan loop in het reguliere medische wereldje… Het gevoel dat artsen niet zien wat er nu echt allemaal speelt (totaalplaatjes, dat is een ding zeg!) en wat de impact van dat totaalplaatje is. Dat je buiten alle protocolletjes valt omdat je teveel (ah, totaalplaatjes!) of lastige diagnoses hebt.

Of misschien omdat ik het vervelend vind om niet te kunnen helpen of nee te moeten zeggen. Dat ik me altijd wil verantwoorden, zodat de ander weet dat ik niet lui ben, of diegene maar niet denkt dat het me niet interesseert. Maar dat het gewoon niet lukt, ook al is dat van buiten niet aan me te zien.

Dan is er dat gevoel van eenzaamheid. Alleen moeten dragen, alleen moeten puzzelen wat je nodig hebt, en het dan ook nog geregeld krijgen. De juiste (vaak ingewikkelde en diepgaande) informatie verzamelen, het lezen, en onthouden en op het juiste moment toepassen. Zelf en alleen verantwoordelijk zijn voor het naleven van een uitgebalanceerd dagritme, zodat je morgen ook weer door kan gaan. Weten wanneer het teveel is, voelen waar je grens ligt. En dat is een dagtaak, geloof me! Het is een secure taak.

Het is de juiste balans vinden tussen zitten, lopen, staan en liggen. Het is net genoeg stappen zetten om je spieren in beweging te houden, maar niet teveel om ze te overbelasten. En, om het moeilijk te maken, is dit iedere dag weer anders. Je slaap, voeding, stress, medicatie, het weer, je cyclus, een virusje. kunnen allemaal zorgen voor een verstoring in je balans, en de uitwerking kan gigantisch zijn.

Mijn hoofd staat altijd aan. Ik ben alles-in-1. Van dokter tot apotheker, van voedingskundige tot fysiotherapeut. En daarnaast, als ik nog energie over heb, ben ik ook nog mijzelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *